Добровечер на сите,

Еве стигнавме. Знаете, на почетокот, пред две недели, од оваа говорница кажавме дека школата метафорично ја сметаме за патување. Тоа патување сега не завршува. Патувањето со добивањето на овие сертификати ве носи на ново патување. Патување низ животот и патување, пред се, во потрага по среќа. Кажавме дека среќата ги служи храбрите. Така што немате среќа вие што сте дошле тука, туку сте заслужиле да бидете тука, затоа што за сето она што сте го постигнале досега, награда е оваа школа. Преку школата ве наградуваме за тоа што сте успеале да постигнете такви успеси во вашето образование, во вашето другарување и да бидете дел од ова наше патување.

Многу нешта научивте на оваа школа. Ако го видите бројот на искористени часови, на некои факултети тоа е цел семестар, по бројот на наставници, тоа е цела школска година. По сето она што го доживеавте, некои, да не ги навредувам, за ова даваат диплома, не сертификат. Затоа, сето ова знаење, сето умеење, сето она што го стекнавте како вештини, како искуство од другите, имајте чувство на благодарност за тоа. Тоа чувство да ве следи цел живот. Секој пат да бидете благодарни и да го научите чувството на благодарност. Како што претходно беше споменато, мисијата е дека ние што оддаваме веднаш го забораваме, но вие тоа што го добивате, секој пат да го паметите и да бидете благодарни на убавиот миг, на убавиот настан, на убавиот час, на убавото кафе-пиење, на убавиот ден, да бидете благодарни на сето она што е убаво во животот. И немојте да штедите да кажете благодарам. Бидете благодарни навистина.

Иако благодарноста секој пат на крај доаѓа, јас сакам на почетокот да ја споменам и да им заблагодарам на сите пријатели на школата, да им заблагодарам на оние што ги гледавте и не ги гледавте, за сета логистика и сета поддршка и помош за оваа школа. Нема по име да ги споменувам, но благодарност и до келнерите и до готвачите и до управата на овој хотел. Благодарност до сите припадници на бизнис заедницата, до сите возачи, таксисти, до сите оние што придонесоа вие да се посветите на патувањето. Кога ќе научите да бидете благодарни, ќе видите колку и животот ќе ви биде благодарен. Ќе научите колку тој ви возвраќа. Кога ќе го научите тоа, ќе сфатите колку многу нешта во животот ви се лесни, колку лесно се остваруваат и, за некој, недофатни нешта. Ќе научите многу работи во животот и ќе бидете навистина благодарни за сето тоа.

Меѓутоа, најважно е дека сите убави нешта ќе ви дојдат. Нашите луѓе велат: Што е ваше, ќе дојде. Затоа, немојте да бидете нестрпливи. Пројавете трпение да го доживеете она што е заслуга на вашиот труд и на вашиот ум. Не се брзајте во животот. Се има свој ред. Фатете го редот и се во животот ќе ви се исполни. Научете, секој пат, она што го знаете и умеете да го споделувате. Затоа што од тоа произлегува она што ние го имаме како мисија на школата, што го дефинираме како Network Thinking – да размислувате мрежно, да размислувате со другите, споделувајќи искуства, знаења, бидејќи живееме во таков свет. Затоа една од најголемите компании во светот неслучајно ја зела таа мисла за свој слоган: Споделувајте. Значи, се што имате, споделувајте го. Затоа што сте дел од многу мрежи, дел сте од искуството на сите ваши наставници, на сите ваши искусни менаџери, на сите искусни луѓе кои во овие две недели ги слушавте, разговаравте и споделувавте со нив. Во текот на животот ќе бидете свесни колку тоа ви носи предности, за разлика од другите. Сеуште не сте свесни на таа моќ што сега ја примате. Оти, сето ова знаење е дел од вас, но и вие сте дел од него. Метафорично, кога ќе влезете во Охридско езеро, не знаете чиј дел сте вие. Како што ќе влезете во Охридското езеро, несвенсо вие не знаете дека сте во контакт, преку Дрим со Јадранското море, со Јонското море, со Средоземното море, со океаните. Кога ќе влезете во Охридско езеро, вие сте дел од Светот. Така и, ова знаење, искуство и овие вештини што ги стекнавте ве прават да сте дел од севкупното, знаење, искуство, но и вредности. И затоа, мислам дека тоа ќе ви биде поткрепа во животот.

Настојуваме секоја генерација меѓу себе да се поврзува и да комуницира, да споделува искуства, знаења и вештини. Не бидете себични никогаш. Не бидете алчни. Не бидете грабливи. Тогаш животот ќе ве казни. Бидете секој пат добри и споделувајте се што имате со другите. Оти ако не го споделувате тоа знаење и искуство, ќе го заборавите, ќе исчезне. Обидете се секој пат да бидете и инивативни и креативни. Колку и да е нешто сега неостварливо, не знаете таа ваша идеја кој пат ќе го патува и кому ќе му послужи да успее. Затоа, секој пат бидете позитивни, бидете креативни, бидете иновативни. Навистина, она што го мислите, тоа и го зборувате. Тоа што го зборувате, тоа и го живеете. Секој пат настојувајте да имате добри мисли, од кој ќе произлезат добри идеи. Тие добри идеи ќе дојдат до добир пријателства и добри контакти, кои ќе ви служат во животот. Не знаете колку си имаме потреба едни од други, особено тие што се добри. Оти добрината е ограничена, а лошотијата е неограничена. Како што велат дека мракот е отсуство на светлина, така и лошотијата е отсуство на добрина. Затоа бидете добри и ширете ја таа добрина. И секој пат кога ќе ви се укаже прилика, искористете го тој момент. Оти само еднаш се прави пропуст во животот. Бидете свесни дека тоа што го правите ги ремети досегашните сфаќања. Се вели дека не можете минатото да го промените. Со вашето добро однесување, вие фактички го менувате минатото на оние што доаѓаат по нас. Вашите потомци ќе се сеќаваат на вас по вашите дела. Меѓутоа, едно нешто запомнете – мудростите не служат да се цитираат, туку да се применуваат. Секоја мудрост е оставена од нашите претци, за ние од неа да имаме корист, не цитирајќи ја, туку применувајќи ја. Така и, сето знаење и исуство ви е дадено вам за да го користите и да го пренесувате, и да ја ширите инивативноста, креативноста, но и добрината. Затоа тој етички момент е присутен на школава.

Во животот ќе имате разни нешта, но лошите заборавајте ги, убавите паметете ги. Ќе имате многу пријатели, како што има и школата, но тие се со вас затоа што сакаат да дознаат нешто од вас и да споделат со вас. Но, за навистина да успеете во животот, ви требаат непријатели. Тие се индикатор дека сте успеале. Тие се оние што ви признаваат. Тоа е знак дека она што сте го сакале во животот, сте го постигнале. И како што за периодот додека бевте на школата се откажавте од многу нешта што вашите врсници ги имаа, особено во Охрид, да бидат по цел ден на плажа, цели ноќи да бидат на журки, да се дружат и да безделничат, вие се жртвувавте за да добиете нешто што ќе ви користи во животот. Така што, се во животот има жртвување. Меѓутоа, кога ќе се жртвувате, тогаш и ќе добиете. Ако не жртвувате нешто од себе, нема да имате можност да го уживате тоа што е резултат на вашето откажување, влог во вашата среќа. Среќата е чувство кое го има секој кој успеал и кој сонувал и сонот му станал јаве. Затоа, не се воздржувајте да сонувате. Сонувајте, мечтаете и стремете се секој пат по возвишени нешта. Еве, нашата цел беше да создадеме една ваква школа и секоја година настојуваме таа да е повозвишена. Тоа е и целта на сета филозофија во овие години на независна Македонија - да ја градиме Македонија во височина. Со највисоки стандарди, со највисоки критериуми, со највисоки принципи. Вие сте дел од тоа. Затоа, бидете најдобри, бидете секој пат успешни и ќе бидете среќни. Јас на почетокот ви кажав дека на почетокот јас ќе зборам, а на крајот јас вас ќе ве слушам. Сега, кога доаѓа моментот да ги дадеме сертификатите, јас би сакал секој од вас да го слушнам како го доживеал ова патување, под услов да не се повторувате, да бидете концизни, да бидете креативни, иновативни. Со збор, со гест, со гестикулација, како знаете и умеете да го искажете она што го поминавте за овие напорни 14 дена. Јас ви кажав на почетокот, нема да биде лесно, меѓутоа еве дојде тој момент, кога уште не сте свесни што се добивте и во што се учествувавте. Затоа, додека доаѓа билетот за новото патување, би сакал и вам да ви заблагодарам што сте дел од оваа наша идеја, која само беше моја идеја во изборната програма, која стана реалност. Јас сонував и кажував идеи. И затоа на почетокот ви кажав и со тоа ќе завршам. Кога ќе влезе професор во политика, што да направи, ако не своја школа.

Благодарам.