г-дин Генерален секретар на Обединетите нации,
г-ѓа Заменик Генерален секретар,
Екселенции,
Почитувани делегати,
Дами и господа,

Ја користам оваа можност да го споделам со сите претходни говорници моето сочувство со народот и владата на Јапонија, и со сите народи кои беа жртви на природни и од човекот предизвикани катастрофи во оваа смртоносна деценија.

Соочени сме со клучен моментот во историјата. Момент кога меѓузависните глобални ризици, од климатски промени до ризици од катастрофи, од неурамнотежен економски и урбан развој до деградација на екосистемот, бараат соодветен заеднички глобален одговор.

Свесни сме дека не постои одржлив развој без отпорност кон катастрофите. Овде сме за да ја признаеме директната поврзаност меѓу несовесното однесување на човекот и реалноста на климатските промени и природните катастрофи.

Од тие причини, цврсто верувам дека координираниот пристап за намалување на ризиците од катастрофи, за адаптација кон климатските промени и за одржлив развој, преку интегрирани политики и усогласени практични чекори, е најважен влог за побезбедна иднина. Поддржувајќи го развојот втемелен на морално расудување, знаење, отпорност, превенција и адаптација, заеднички ја градиме иднината на која нема да и биде потребен кораб за да ги преброди деновите на потопот. Сепак, и натаму ни е потребен план. Впрочем и не врнеше кога Ное го изгради својот Кораб.

Со планирање, а притоа поддржани од креативното водство на Меѓународната стратегија на Обединетите нации за намалување на катастрофи - UNISDR, иднината ја носиме во сегашноста, за да можеме сега да направиме нешто за во иднина. Македонија, инспирирана од општата идеја која произлегува од Рамката за акција од Хјого, се залага и активно работи на градење на капацитети за отпорност и ја промовира агендата за намалување на ризиците од катастрофи на локално, национално, регионално, а денес и на глобално ниво.

Почитувани делегати,

Верувајќи дека „катастрофите се последица од влијанието на природните непогоди врз ранливите поединци и заедници“, Република Македонија разви национална, повеќе - секторска платформа за намалување на ризиците од катастрофи. Македонскиот модел, заснован врз холистички пристап, води до ефективно и ефикасно намалување на ризиците преку интегрирање на расположливи и соодветни капацитети и ресурси на сите административни нивоа, овозможувајќи да се интегрира намалувањето на ризиците од катастрофи во нашите национални стратегии, политики, планови и законодавство. Тоа е заеднички напор кој ги обединува сите сегменти на македонското општество, јавниот и приватниот, академскиот и бизнис секторот, верскиот и световен сектор.

Преку локалните и регионалните совети за намалување на ризиците од катастрофи, Македонија го охрабрува вклучувањето на локалните власти во напорите за намалување на ризиците од катастрофи, со што се зголемува јавниот и приватниот влог во локалните акции.

Сметам дека отпорноста бара одговорност, при што индивидуалната и институционална посветеност, вклучително и контролата и осигурувањето, одат рака под рака. Негувањето на култура на споделена одговорност е клучен предуслов за намалување на ризиците од катастрофи. Токму од таа причина, пристапувајќи кон Осигурителниот фонд за ризици од катастрофи на Југоисточна Европа, Република Македонија ја прифати оваа важна димензија на јавното - приватно партнерство и ги охрабрува другите земји да го следат примерот.

Екселенции,

На регионално, европско ниво, Република Македонија ги прифати, со голем ентузијазам и посветеност, обврските кои произлегуваат од претседавањето со Европскиот форум за намалување на ризиците од катастрофи за 2011 година. Поддржан од UNISDR во Европа и ЕUR-ОРА Договорот за големи опасности, Форумот е силно посветен на стимулирање и овозможување на размена и споделување на искуства и добри практики меѓу европските земји. Воедно, претседавајќи со Работната група за адаптација кон климатските промени во рамките на Европскиот форум, заедно со водечки европски земји на тоа поле, како што се Франција, Германија и Норвешка, особено сме посветени на поврзување на напорите за намалување на ризиците и адаптација.

Ниту една земја не може да го постигне ова самостојно. Во текот на Македонското претседателство со Процесот за соработка во Југоисточна Европа во периодот 2012-2013 година, иницирав организирање на самит за земјите од Југоисточна Европа, кој би се фокусирал на зајакнување на регионалната соработка во овој контекст. Очекувам дека оваа средба ќе ја подигне регионалната свест и одговорност за проблемите и предизвиците кои не познаваат граници, а чии последици,  повеќе или помалку, се наша заедничка грижа. Очекувам дека ова ќе даде конечни резултати во посакуваната насока. Се надевам дека Обединетите нации преку Генералниот секретар и соодветните тела ќе учествуваат на самитот и ќе дадат свој придонес во овој заеднички потфат.

Дами и господа,

Ризикот од катастрофи е реалност на денешницата, но и реална закана за иднината. Закана која може да се отстрани само со исполнување на обврските и бројните заложби кон кои се обврзаа нашите влади во изминатите децении. Најважна обврска на оваа генерација е на идните поколенија да им остави помалку ранлив свет, исто како што Ное направи за човештвото на врвот на библискиот Арарат.

Имајќи ја на ум оваа мисла, дозволете ми да ве потсетам на Ајнштајновата мудроста: „Не можеме да ги решиме проблемите ако го користиме истиот начин на размислување кој го користевме кога ги создадовме.“ Оваа генерација треба да усвои еден поинаков начин на размислување за да можеме да им оставиме побезбеден свет на нашите деца.

Ви благодарам.