Почитувани дами и господа,
Драги пријатели,

Денес Македонија слави 20 години од својата независност, 20 години сувереност, и 20 години самостојност.
Денес сме тука пред овој музеј, музеј кој не потсетува на сето она што претходеше на овие 20 години слободна Република Македонија. Музеј кој не потсетува на луѓето. Музеј кој не потсетува на настаните кои го одбележаа долгиот пат кон македонската слобода.

Почитувани,

Зошто отворањето на овој Музеј на македонската борба е историски настан?

Затоа што ги осветлува скриените катчиња, скриените периоди на нашата историја. Затоа што овозможува нашите деца и сите идни поколенија да научат кои беа Ченто, Брашнаров, Пирузе, Полежиновски и многу, многу други за кои ние како генерација дознававме од кога станавме возрасни, откога станавме независна држава. Затоа што од нас беа криени со години, но еве дојде и денот кога тоа повеќе не може да се сокрие. Историјата  била и останала вистина  која може само различно да се интерпретира, но тоа што се случило, тоа и останало. Тоа не се менува според нечија потреба. Не може други да ни ја пишуваат, препишуваат или искривуваат нашата историја. Тоа што нам ни се случило, тоа е наша историја.

Затоа ова не е музеј само на една идеологија. Ова е музеј на сите идеолошки правци на Македонија  што произлегоа од револуционерното движење, од борбата за слобода, од Внатрешната македонска револуционерна организација, од движењата и од организациите кои и претходеа и кои ја следеа борбата за слобода. ТВо овој музеј си го најдоа своето место и социјалисти-анархисти и комунисти и конзервативци. Во него тсе и автономисти и федералисти. Ова е сведоштво  и за злосторствата на некои комунисти, социјалисти, револуционери. Страдаа, како борци од Илинденското востание, така и борци од Шпанската граѓанска војна.

Да си споменеме на пример за Павел Шатев - гемиџијата, револуционерот, докторот по правни науки, првиот министер за правда на Македонија! И илинденец, и комунист, и патриот! Тој беше осуден за соработка со Информбирото! Пред тоа, тој беше два пати осудуван на смрт и два пати помилуван, и тоа од еден султан и од еден цар, за на крајот да умре од она што му го пресудија неговите сонародници. Ете, таква е нашата историја.

Ние едноставно не смееме да дозволиме правта на заборавот повторно да го прекрие големото пожртвувано дело на Шатев и на многубројните македонски родољуби кои неправедно беа заборавани, обвинувани и оцрнувани.

Дами и господа,

Ова е музеј на сите чеда на Македонија.

Овој музеј е споменик на нескротливиот марш кон слободата! За време на Крушевската Република во чија влада покрај Македонци имаше и Власи, и Албанци, ниту еден сонародник од друга националност нема пострадано од рацете на илинденците. Ова е музеј на слободата за сите и за секој што ја сака слободата!

Во музејот среќаваме и херои и луѓе кои застраниле од каузата. И хуманисти и грешници. Но, овој музеј повикува на историско помирување и ни говори – да паметиме за да не ги повториме старите грешки.

Музејот на македонската борба ги поврзува првиот и вториот Илинден, особено низ феноменот на жртвите. Сигурен сум дека сите ние сме слушнале, дека вториот Илинден е континуитет, историско продолжение на првиот. Но, колкумина од нас застанале да размислат околу вистинската тежина на тие зборови?
Народноослободителната борба беше борба за самостојна Македонија, а првенците на вториот Илинден ја гледаа подоцна формираната Федеративна Народна Република Југославија како етапа, како историска фаза за остварување на крајната цел – независна Македонија.

НОБ беше, пред сè, борба за создавање на своја национална држава. И на нивото на основачките документи и заради силната симболика, тоа е повеќе од јасно. Државата ни се конституира на АСНОМ, на ден Илинден, голем верски и народен празник. Основањето на современа Македонија е во црквата „Св. Прохор Пчињски“. Зарем можеле идеолошки задоени комунисти-атеисти да заседаваат и да ја основаат државата во просториите на еден Божји храм? Зошто партизанските одреди се викале Дамјан Груев и Питу Гули, а не Маркс и Енгелс, или не биле именувани по Ленин? Ете, тука е континуитетот на македонската национална борба.

Секако, во НОБ војуваа и гинеа борци поведени од комунистичката идеја, како идеал за еднаквост и правда. Но, исто така, беа водени од идеалот за национално самоопределување. Токму затоа, денес се поклонуваме пред нивната жртва. Се поклонуваме и пред делата на сите оние кои чесно и искрено во годините по војната придонесуваа за изградбата и за напредокот на новата македонска република.

Ценети присутни,

Уште еднаш да се навратиме на Крушевскиот манифест, а потоа да ги видиме основачките документи на АСНОМ! Тие се пишувани од врвни интелектуалци. Кога ги читате овие историски документи, како да ги читате Американската декларација за независност или Декларацијата за правата на човекот и граѓанинот од Француската револуција. Тоа се повелби со безвремено и универзално значење. Тие универзални права кои кај нас биле гарантирани уште од основањето на современата држава нè обврзуваат, инспирираат и насочуваат и денес.

Она што нè прави особено горди е што во сите конститутивни документи на македонската држава се гарантира полна вклученост на сите без оглед на етничката и верската припадност. Да се биде Македонец значи почитување на сограѓанинот и вклучување на најдоброто од вредносниот систем на другиот. Тоа е моќта на оваа наша земја и на оваа наша национална кауза. Да се биде Македонец значи да се биде толерантен и да се почитува културата и обичаите на другиот. Така било од дамнина уште пред Христа, така било и во сите епохи и царства кои поминале на овој простор, така е и денес. Тоа е Македонија!

Кога околните држави граделе авторитарни царства, кралства и кнежества, Македонците граделе република, размислувале за Балканска федерација каде што се гарантираат правата на сите народи, како единствен начин за постигнување на траен и одржлив балкански мир.

И денес, Македонците трагаат за балкански и европски мир. Сакам да знаете дека во секој мој настап и средба повикувам на балканска интеграција во Европската унија и во НАТО, како услов за балкански мир. А без балкански мир нема ниту европски мир.

Никогаш во историјата не се случило назадна политика да опстои. Митовите за една нација, една религија, еден јазик во денешниот глобален свет не опстојуваат. Оној кој негира нечиј идентитет не може да го победи оној кој го чува и промовира своето и го споделува со другите. Напредокот е незапирлив! Маршот на слободата низ историјата ќе ги прегази противниците на слободата!

Драги сограѓани,

Почнав со слободата и со слободата сакам да завршам. Кога се кандидирав за претседател на Република Македонија, во една прилика ме прашаа, каков споменик во Скопје сакам да видам. Одговорив – споменик на слободата. Денес гордо стојам, заедно со вас, овде пред таков споменик. Споменик кој секогаш ќе нè потсетува на непроценливата вредност на слободата и на големите жртви со кои е платена слободата.

Желбите на нашите предци, на нашите борци се остварија. Слободно изразената волја на граѓаните, пренесена на оние кои ја изгласаа Декларацијата за независноста, денес ќе ја положам овде, како симбол на мечтите и на стремежите на оние кои се бореа за неа.

Остварениот завет дојде кај оние кои гинеа копнеејќи за Македонија! Дојде темелот на темел, дојде своето на свое, од денес, па за навек!

Да ни е вечна и вековита Македонија!
Да живее слободна Македонија!

Ви благодарам.